Iedereen heeft zo zijn uitdagingen; een doel om voor te gaan! Het houdt je scherp en het geeft je een stok achter de deur op momenten dat je geen zin hebt. Mijn grootste sportieve uitdaging ligt eind juni in het Zwitserse Graubunden.
Hier verblijven we met een stel loop- fiets en wandelfanaten in een hotel in de buurt van Chur. Aankomst op vrijdag waarbij de beentjes hopelijk (afhankelijk van het tijdstip van aankomst) een beetje losgefietst kunnen worden. Op zaterdag staat de zwaarste rit voor dit seizoen gepland. Een rit van 141 km over drie Alpenpassen (met ruim 3000 hoogtemeters). De top van de Albulapass ligt op 2312 meter hoogte (een nieuw record!).
Albulapass
Deze recordhoogte zal echter vrij snel verbroken worden want de Berninapass moet er daarna aan geloven. Beide passen hebben de naam bijzonder mooi te zijn; de zwaarte neem ik dan maar op de koop toe. Na de afdaling van de Berninapass heb ik hopelijk de tijd om even te genieten op een terras in het mondaine St. Moritz. Om vervolgens aan het toetje te beginnen van de Julierpass die net niet tot de 2300 meter hoogte reikt.
Julierpass
Als "De Marmotte" zwaar is voor de "echte" fietsers dan is dit zwaar voor mij. Uiteraard heb ik dit seizoen al een paar 100+ tochten gefietst maar meer dan 1550 hoogtemeters heb ik nog niet gemaakt. De grens van 140km heb ik sowieso pas één keer eerder geslecht. Een echte uitdaging dus.
Door deze uitdaging wordt ik wel een beetje gedwongen om te gaan fietsen. Om dit echt op een goede manier te doen is twee keer per week eigenlijk het minimun. Ik doe ook echt mijn best hiervoor maar het lukt niet altijd. Regen en wind kan ik wel trotseren maar de roep van gezin niet altijd. Voor Luuk en Renee is het natuurlijk ook wel leuk als Pa eens naar het voetbal of zwemmen komt kijken en moeder de vrouw staat er af en toe op dat er in- en om het huis ook nog wat gebeurd. Ook staan er af en toe festiviteiten gepland die niet lekker combineren met een goede training. Zo wordt er dit weekend weer bronk gevierd in Eijsden en dus weer een fietsloos weekend en een paar "zware"dagen waarin er meer gedronken wordt dan een sportief lichaam fijn vindt. Wel goed voor de geest natuurlijk!
Albulapass
Deze recordhoogte zal echter vrij snel verbroken worden want de Berninapass moet er daarna aan geloven. Beide passen hebben de naam bijzonder mooi te zijn; de zwaarte neem ik dan maar op de koop toe. Na de afdaling van de Berninapass heb ik hopelijk de tijd om even te genieten op een terras in het mondaine St. Moritz. Om vervolgens aan het toetje te beginnen van de Julierpass die net niet tot de 2300 meter hoogte reikt.
Julierpass
Als "De Marmotte" zwaar is voor de "echte" fietsers dan is dit zwaar voor mij. Uiteraard heb ik dit seizoen al een paar 100+ tochten gefietst maar meer dan 1550 hoogtemeters heb ik nog niet gemaakt. De grens van 140km heb ik sowieso pas één keer eerder geslecht. Een echte uitdaging dus.
Door deze uitdaging wordt ik wel een beetje gedwongen om te gaan fietsen. Om dit echt op een goede manier te doen is twee keer per week eigenlijk het minimun. Ik doe ook echt mijn best hiervoor maar het lukt niet altijd. Regen en wind kan ik wel trotseren maar de roep van gezin niet altijd. Voor Luuk en Renee is het natuurlijk ook wel leuk als Pa eens naar het voetbal of zwemmen komt kijken en moeder de vrouw staat er af en toe op dat er in- en om het huis ook nog wat gebeurd. Ook staan er af en toe festiviteiten gepland die niet lekker combineren met een goede training. Zo wordt er dit weekend weer bronk gevierd in Eijsden en dus weer een fietsloos weekend en een paar "zware"dagen waarin er meer gedronken wordt dan een sportief lichaam fijn vindt. Wel goed voor de geest natuurlijk!
